
ಬೆಳಗಾವಿ:
ರಾಯಲ್ ಚಾಲೆಂಜರ್ಸ್ ಬೆಂಗಳೂರು (RCB) ಐಪಿಎಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸಂಭ್ರಮ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಯುವಕರು ರಸ್ತೆಗಳಿಗಿಳಿದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಆರ್ಸಿಬಿ ಪೋಸ್ಟ್ಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಸಂಭ್ರಮದ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
ಆರ್ಸಿಬಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೇ?
ಆರ್ಸಿಬಿ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಫ್ರಾಂಚೈಸಿ. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕೃತ ತಂಡವಲ್ಲ. ಆದರೂ ರಾಜ್ಯದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕರು ಆರ್ಸಿಬಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ವಿಮರ್ಶಕರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
– ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಷ್ಟು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಸಿಬಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ?
– ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಎಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದೆ?
– ರಾಜ್ಯದ ಕ್ರೀಡಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದೆ?
– ಕರ್ನಾಟಕದ ಯುವ ಆಟಗಾರರು, ಕೋಚ್ಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಾಯಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದೆ?
– ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಾಡಿನ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬ್ರ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದೆ?
ವಿಮರ್ಶಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರ ಅಪಾರ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಸಿಬಿ, ರಾಜ್ಯದ ಕ್ರೀಡಾ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಯುವ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಪೋಷಣೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಕೆಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತಕರು ಯುವಕರ ಆದ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇಂದಿನ ಅನೇಕ ಯುವಕರು ಆರ್ಸಿಬಿಯ ಆಟಗಾರರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ಬಸವಣ್ಣ, ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಸಂಗೊಳ್ಳಿ ರಾಯಣ್ಣ, ಕೆಂಪೇಗೌಡರು, ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡದ ಮಹಾನ್ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕರ ಕುರಿತು ಅಷ್ಟೇ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಒಂದು ತಂಡವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಫ್ರಾಂಚೈಸಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನವನ್ನೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಇದೀಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವಲ್ಲ.
ಅದು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಇತಿಹಾಸ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿದ ಮಹನೀಯರ ಪರಂಪರೆ.
ಆರ್ಸಿಬಿಯ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಣ.
ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದಿರೋಣ.
“ಆರ್ಸಿಬಿ ಅಂದರೆ ಕರ್ನಾಟಕವೇ? ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಶುರುವಾಗಿದೆ ಹೊಸ ಚರ್ಚೆ”
“ಆರ್ಸಿಬಿಗೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಅಭಿಮಾನ; ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಏನು ಲಾಭ?”
“ಯುವಕರು ಆರ್ಸಿಬಿ ಮೋಹದಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸ ಮರೆತಿದೆಯೇ?”
“ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಫ್ರಾಂಚೈಸಿಯೇ ಹೆಮ್ಮೆಯಾ? ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಸ್ಮಿತೆಯೇ ಹೆಮ್ಮೆಯಾ?”
